فانفلوئنسوالات اسپیکینگ آیلتس درباره‌ی تکنولوژی و اینترنت
۱۸ سؤال تألیفی اسپیکینگ آیلتس درباره‌ی تکنولوژی و اینترنت؛ با ایده‌های واقعی، هفت روشِ جواب‌سازی و تمرینِ سؤالِ پیگیری بدون حفظ متن.
برای سوالات اسپیکینگ آیلتس technology لازم نیست اسمِ چند گوشی، اپ و اصطلاحِ تخصصی رو پشتِ سرِ هم ردیف کنی. یک ابزار یا عادتِ واقعی انتخاب کن و بگو دقیقاً باهاش چه کاری انجام می‌دی، چه موقع و چرا. مثلاً صبح برنامۀ قرارها رو نگاه می‌کنی یا وقتی ساعتِ یک ملاقات تغییر می‌کنه پیام می‌دی. اگر سؤال به گذشته، مزایا و محدودیت‌ها، حریم خصوصی یا دسترسیِ آنلاین تغییر کرد، جواب رو با یک دلیلِ تازه تنظیم کن؛ همون متنِ حفظی رو تکرار نکن.
روشِ سادهٔ تمرین: ابزار یا عادتِ واقعی ← کارِ مشخص ← یک دلیل یا محدودیت ← جوابِ سؤالِ بعدی. در این صفحه ۱۸ سؤالِ کاملاً تألیفی در ۹ دسته، هفت روشِ جواب‌سازی، هشت کارت آموزشی، یک گفت‌وگوی پیگیری و برنامۀ ده‌دقیقه‌ای داری. هیچ‌کدوم سؤالِ رسمی یا پیش‌بینی‌شدۀ IELTS نیستن و هیچ افزایشِ Bandی رو تضمین نمی‌کنن. اگر یک اپ یا شبکۀ اجتماعی رو استفاده نمی‌کنی، لازم نیست برای جواب دادن وانمود کنی عضوِ اون هستی.
از «Technology is useful» به یک کارِ مشخص برس
در یک تمرینِ فرضی، جملۀ Technology is useful in modern life. خیلی کلیه. اگر ازت بپرسن چه چیزی و چه زمانی استفاده می‌کنی، یک جوابِ نویسنده‌ساختۀ دقیق‌تر می‌تونه این باشه:
I set a short reminder before I leave home because my mornings are busy.
جمله به یک کار و دلیلِ قابل‌تصور اشاره می‌کنه؛ نه برندِ خاص، نه نتیجۀ پژوهش و نه امکاناتِ تأییدنشدهٔ یک اپ. اگر تو به‌جای گوشی از دفترِ کاغذی استفاده می‌کنی، می‌تونی همون رو توضیح بدی و بگی چرا برات بهتره. قرار نیست برای آزمون از جدیدترین فناوری استفاده کنی.
طبق توضیحِ رسمیِ IELTS، Speaking یک گفت‌وگوی ضبط‌شده در سه بخشه: موضوع‌های آشنا، صحبتِ طولانی‌تر و بحثِ عمومی‌تر. British Council هم برای جواب‌های کوتاه، یک دلیل یا مثالِ مربوط و برای بحث‌های گسترده‌تر، مقایسه و بررسیِ دیدگاه‌های متفاوت رو توصیه می‌کنه. این توضیح به معنیِ ثابت بودنِ سؤال‌های تکنولوژی یا یک طولِ اجباری برای هر جواب نیست؛ مثال‌های این مقاله هم هیچ Bandی ندارن.
۱۸ سؤالِ کاملاً تألیفیِ technology و internet در ۹ زاویه
تمامِ این سؤال‌های انگلیسی مستقل و از صفر برای تمرینِ این مقاله نوشته شدن، نه از آزمون، Cue Card، دیکشنری، ویدیو یا پاسخِ داوطلبِ واقعی. هر بار یکی رو انتخاب کن و دو سرنخِ واقعی از زندگیِ خودت پیدا کن. اگر تجربه‌ای نداری، پاسخ رو به‌عنوانِ نظر یا فرض روشن بیان کن، نه واقعیتِ ساخته‌شده.
۱. گوشی و کارهای روزمره
What is one useful thing you do with your phone on a normal day?
Is there a phone habit you would like to change?
ایده‌سازی: از یک کارِ واقعی مثل نگاه کردن به ساعتِ قرار، تماس یا چک کردنِ مسیر بگو. اگر از گوشی کمتر استفاده می‌کنی، لازم نیست برای پاسخِ جالب‌تر یک عادتِ ساختگی بسازی.
۲. اینترنت و حل کارهای کوچک
When does the internet save you a small amount of effort?
What do you do when a task cannot be completed online?
ایده‌سازی: یک موقعیتِ مشخص انتخاب کن: گرفتنِ اطلاعاتِ یک قرار یا پرسیدنِ چیزی از راه دور. برای وقتی اینترنت یا فرم آنلاین کمکت نمی‌کنه، یک راهِ جایگزینِ واقعی یا فرضیِ روشن بگو.
۳. پیام‌ها و شبکۀ اجتماعی
How do you prefer to share news with people you know?
What makes a group chat helpful or distracting for you?
ایده‌سازی: اگر از پیام‌رسان استفاده می‌کنی، یک پیام یا گروهِ واقعی رو بدونِ افشای اطلاعاتِ شخصی توصیف کن. اگر شبکۀ اجتماعی نداری، همین رو صادقانه بگو و روشِ ارتباطِ خودت رو توضیح بده.
۴. اپلیکیشنِ کاربردی، نه اسمِ برند
What kind of reminder would be useful in your daily routine?
How would you explain a useful app to someone who has never tried it?
ایده‌سازی: به‌جای ردیف کردنِ اسمِ اپ‌ها، هدفشون رو بگو: یادآوری، دیدنِ برنامه یا ثبتِ یک یادداشت. قابلیتِ مشخصی رو که در یک محصول واقعاً امتحان نکردی ادعا نکن.
۵. درس خواندن و انجامِ کار به‌شکلِ آنلاین
Which part of learning online suits your routine?
When do you prefer discussing a task face to face rather than online?
ایده‌سازی: از یک فعالیتِ یادگیری یا هماهنگیِ واقعی بگو، نه نامِ دانشگاه و نرم‌افزار. ممکنه کلاسِ حضوری رو برای پرسیدنِ سؤال ترجیح بدی؛ این یک ترجیحه، نه ادعای علمی دربارۀ کیفیتِ آموزش.
۶. تغییرِ عادت‌های گذشته و حال
What everyday task do you now do differently because of technology?
Is there an older way of doing something that you still prefer?
ایده‌سازی: یک قبل و بعدِ درست مثل فهرستِ کاغذی و یادداشتِ دیجیتال انتخاب کن. اگر هنوز روشِ قدیمی رو دوست داری، لازم نیست وانمود کنی فناوری همیشه بهتره.
۷. حریمِ خصوصی و زمانِ استفاده
How do you decide what personal details to share online?
What is one small boundary you set around screen time?
ایده‌سازی: فقط از یک تصمیمِ شخصی و واقعی مثل منتشر نکردنِ نشانی یا خاموش کردنِ اعلان‌ها بگو؛ این کارها تضمینِ امنیت یا ادعای پزشکی دربارهٔ تأثیرِ صفحه‌نمایش نیستن.
۸. افرادِ مختلف و خدماتِ قابل‌فهم
What makes a digital service easy for a first-time user?
Why might some people prefer help from a person to an online form?
ایده‌سازی: یک راهنمایِ واضح، متنِ ساده یا امکانِ کمکِ انسانی رو به‌عنوانِ نظر مطرح کن. نیازها رو به سنِ افراد نسبت نده؛ ممکنه هر شخصی در یک کارِ تازه راهنمایی بخواد.
۹. تکنولوژی و زندگیِ اجتماعی؛ بحثِ گسترده‌تر
What might communities gain from offering both digital and offline services?
Could constant internet access ever make a simple task more complicated?
ایده‌سازی: یک فایدۀ احتمالی مثل راحتی و یک محدودیت مثل پیام‌های زیاد یا نبودِ کمکِ حضوری بگو. این نظرِ آموزشی‌ه، نه آمارِ اثربخشی یا توصیفِ قوانینِ یک کشور.
هفت حرکتِ جواب‌سازی به‌جای فهرستِ اپلیکیشن‌ها
فقط اسم بردن از «گوشی و لپ‌تاپ» به سؤالِ کاربرد و دلیل جواب نمی‌ده. بسته به اینکه از عادتِ روزمره، تغییرِ گذشته، حریم خصوصی یا نقشِ فناوری در جامعه می‌پرسن، فقط یک حرکتِ مناسب انتخاب کن. این‌ها مثال‌های کوتاهِ تألیفی‌اند، نه فرمولِ رسمیِ IELTS یا مجموعۀ پاسخ‌های نمره‌دار.
| نوعِ پاسخ | حرکتِ واقعی | نمونۀ کوتاهِ انگلیسی |
|---|---|---|
| ۱. ابزار + کار + دلیل | نامِ وسیله رو به کاری که واقعاً باهاش انجام می‌دی وصل کن | I check a simple calendar to plan my appointments. |
| ۲. عادت + موقعیتِ کوچک | یک وقتِ مشخصِ استفاده رو توضیح بده | When a plan changes, I send a short message before leaving home. |
| ۳. قبل و حال | یک عادتِ گذشته و شکلِ فعلی‌ش رو با فعلِ مناسب مقایسه کن | I used to keep shopping lists on paper, but now I make notes on my phone. |
| ۴. مزیت + محدودیت | فقط وقتی سؤال جا داره، فایده و یک ترجیحِ متفاوت رو اضافه کن | Online lessons can save me a trip, but I like asking questions in person. |
| ۵. مرزِ شخصی در اینترنت | از کاری که خودت انجام می‌دی بگو، نه وعدۀ امنیتِ کامل | I avoid posting my home address in public groups. |
| ۶. اتفاقِ کوتاه + واکنش | یک اختلالِ روزمره و کارِ بعدیِ خودت رو توضیح بده | A message interrupted my reading, so I silenced my phone for a while. |
| ۷. دیدگاهِ اجتماعیِ متعادل | یک فایدهٔ احتمالی و یک نیازِ متفاوت رو کنارِ هم بیار | Digital forms may be useful, but face-to-face support still matters for some tasks. |
هشت جملهٔ انگلیسیِ کوتاه؛ هر کدام برای یک کاربردِ واقعی
همۀ این کارت‌ها کاملاً نویسنده‌ساخته و مستقل هستن؛ نه جملۀ دیکشنری، نه پاسخِ رسمیِ IELTS و نه تبلیغِ امکاناتِ یک اپ. هر جمله یک کارکردِ مشخص داره. اگر مثال با زندگیِ تو هم‌خوانی نداره، با یک ابزار، عادت یا موقعیتِ واقعیِ خودت عوضش کن؛ هشت کارت رو به متنِ حفظیِ واحد تبدیل نکن.
Original practice example
I check my calendar before I leave home.
اسمِ calendar رو به زمان و کارِ مشخص وصل می‌کنه؛ لازم نیست اسمِ اپ یا برند رو بگی.
اگر واقعاً برنامه‌ات رو پیش از خروج نگاه می‌کنی، بگو برای چه کاری و چه وقتی. اگر از دفترِ کاغذی استفاده می‌کنی، همون رو صادقانه توضیح بده.
قبل از بیرون رفتن تقویمم رو چک می‌کنم.
Original practice example
A short reminder helps me remember small errands.
reminder یک کاربردِ قابل‌فهمِ یادآور رو بیان می‌کنه؛ جمله دربارۀ عادتِ شخصیِ خیالیه، نه ویژگیِ یک محصولِ خاص.
یک کارِ کوچیکِ واقعی مثل خرید یا قرار رو مثال بزن؛ اگر یادآور استفاده نمی‌کنی، برای نمره گرفتن وانمود نکن.
یک یادآورِ کوتاه کمکم می‌کنه کارهای کوچک رو یادم بمونه.
Original practice example
I used to write notes on paper, but now I sometimes use my phone.
used to و now تغییرِ عادت در زمان رو روشن می‌کنن؛ sometimes ادعای همیشگی رو محدود می‌کنه.
اگر روشِ یادداشت‌برداری‌ات تغییر کرده، یک مثالِ حقیقیِ قبل و حال بگو. اگر هنوز کاغذ رو ترجیح می‌دی، نیازی نیست تغییرِ خیالی بسازی.
قبلاً روی کاغذ یادداشت می‌نوشتم، ولی حالا گاهی از گوشی استفاده می‌کنم.
Original practice example
I write a quick note after an online class.
از یادگیریِ آنلاین فقط یک کارِ کوچکِ واقعی رو نشان می‌ده. هیچ امکانِ بازپخش یا نمره‌دهیِ یک پلتفرمِ خاص ادعا نمی‌شه.
اگر در کلاسِ آنلاین شرکت کردی، کاری که بعدش واقعاً انجام می‌دی بگو. اگر تجربۀ کلاسِ آنلاین نداری، این فعالیت رو به خودت نسبت نده.
بعد از کلاسِ آنلاین یک یادداشتِ کوتاه می‌نویسم.
Original practice example
Group messages are helpful until too many arrive at once.
با until یک فایده و نقطۀ محدودیتِ فرضی رو در یک جمله بیان می‌کنه، بدونِ ادعای آسیبِ پزشکیِ پیام‌ها.
اگر در گروهی عضو هستی، یک موقعیتِ واقعی از مفید بودن یا شلوغ شدنِ پیام‌ها رو توضیح بده؛ لازم نیست نامِ گروه یا اعضا رو فاش کنی.
پیام‌های گروهی مفیدن تا وقتی که تعدادِ زیادی یک‌باره نرسه.
Original practice example
I avoid posting personal details in public groups.
یک مرزِ شخصی رو با avoid بیان می‌کنه؛ تضمین نمی‌ده که حساب یا اطلاعاتِ فرد به‌طورِ کامل امنه.
اگر واقعاً چیزی رو عمومی منتشر نمی‌کنی، دربارۀ همون انتخابِ خودت بگو. اطلاعاتِ واقعیِ حساس یا رمزها رو برای تمرین مطرح نکن.
از منتشر کردنِ جزئیاتِ شخصی در گروه‌های عمومی پرهیز می‌کنم.
Original practice example
Clear instructions can make an online form easier to follow.
در بحثِ عمومی‌تر، راهنمایِ واضح و قابل‌فهم رو به‌عنوانِ یک امکان مطرح می‌کنه، نه نتیجۀ آزمایش یا ویژگیِ سرویسِ واقعی.
اگر سؤال به خدماتِ آنلاین چرخید، یک قدمِ فرضی مثل دستورِ ساده‌تر یا راهنمایِ حضوری رو مطرح کن؛ لازم نیست فرمِ یک نهادِ واقعی رو توصیف کنی.
راهنمایِ واضح می‌تونه دنبال کردنِ یک فرمِ آنلاین رو راحت‌تر کنه.
Original practice example
Some people may prefer asking a person for help.
با may prefer یک احتمالِ متعادل بیان می‌کنه؛ افراد رو به دلیلِ سن یا توانایی‌شون دسته‌بندی نمی‌کنه.
برای بحثِ گسترده‌تر، توضیح بده چرا یک انتخابِ حضوری شاید برای بعضی کارها مناسب‌تر باشه، بدونِ ادعای آماری دربارۀ یک گروه.
بعضی افراد ممکنه ترجیح بدن از یک نفر کمک بگیرن.
اگر سؤال از گوشیِ خودت به خدماتِ عمومی رسید چی؟
این گفت‌وگو کاملاً تألیفی و خیالی بینِ پارتنرِ تمرینی و زبان‌آموزه؛ نه دیالوگِ واقعیِ ممتحن و داوطلب و نه سؤالِ رسمی. دقت کن سؤال اول دربارۀ یک ابزارِ شخصیه، دومی دربارۀ گذشته و سومی نظرِ گسترده‌تر دربارهٔ خدماتِ عمومی رو می‌خواد:
| نقش | گفت‌وگوی مستقلِ انگلیسی |
|---|---|
| پارتنرِ تمرینی — ابزارِ روزمره | What is one digital tool you use often? |
| زبان‌آموزِ فرضی | I use a simple calendar to remember appointments. I check it before leaving home. |
| پارتنرِ تمرینی — گذشته | Did you always do that? |
| زبان‌آموزِ فرضی | No, I used to write dates on paper, but now I use short reminders. |
| پارتنرِ تمرینی — دیدگاهِ عمومی‌تر | Should every public service be online? |
| زبان‌آموزِ فرضی | Online services may save time, but people should still have a clear way to get help offline. |
برای سؤالِ آخر، تکرارِ «من تقویم استفاده می‌کنم» کافی نیست. می‌تونی یک فایدۀ احتمالی و یک نیازِ متفاوت بگی؛ مثلاً دسترسیِ آنلاین برای بعضی کارها مناسبه ولی گاهی راهنمایِ انسانی هم کمک می‌کنه. این فقط یک نظرِ مشروطِ تمرینیه؛ ما دربارهٔ قانون، هزینه یا خدماتِ واقعیِ هیچ کشور و شرکتی ادعایی نکردیم. اگر تو از تقویمِ دیجیتال استفاده نمی‌کنی، از ابزارِ واقعیِ خودت بگو.
خطاهای قابل‌اصلاح: فناوریِ مدرن مهمه، اما دقیقاً برای چی؟
اسمِ زیاد، کارِ کم: اگر از استفادهٔ روزمره پرسیدن، فهرستِ پنج برند یا اصطلاحاتی مثل algorithm بدونِ ارتباط با یک کارِ واقعی جواب رو روشن نمی‌کنه. یک فعلِ ساده بگو: set a reminder (یادآور گذاشتن)، check a route (مسیر رو بررسی کردن) یا fill in an online form (فرمِ آنلاین پُر کردن)؛ فقط وقتی واقعاً به سؤال مربوط هستن.
تکرارِ «modern technology»: لازم نیست در هر جمله کلمۀ technology رو استفاده کنی. وقتی دربارهٔ پیام‌های گروهی حرف می‌زنی، messages یا notifications روشن‌ترن. اگر مشکلت یک اعلانِ زیاد در یک برنامۀ شلوغه، به‌جای ادعای بیماری یا آسیبِ قطعی، تجربۀ شخصی رو توضیح بده: I turned off notifications while I was reading. این هم جملۀ کوتاهِ نویسنده‌ساخته‌ست.
ادعای امنیت یا تأثیرِ قطعی: عبارت‌هایی مثل «هیچ‌کس اطلاعاتم رو نمی‌بینه»، «این اپ همیشه امنه» یا «گوشی قطعاً باعث بیماری می‌شه» بدونِ شواهد لازم نیستن. اگر از حریمِ خصوصی پرسیدن، می‌تونی از انتخابِ شخصیِ خودت حرف بزنی؛ چنین انتخابی تضمینِ امنیتِ کامل نیست. از کسانی که ترجیح می‌دن کمکِ حضوری بگیرن هم با احترام حرف بزن؛ سن یا توانایی رو از پیش فرض نکن.
فراموش کردنِ تغییرِ جهت: سؤالِ اول شاید از یک ابزار باشه، دومی از تغییرِ عادت و سومی از دسترسیِ مردم به خدمات. به همون ترتیب، جواب رو از عملِ شخصی به گذشته و سپس به یک مقایسۀ مشروط منتقل کن. برای تلفظ و روانی هم روی قابل‌فهم بودنِ کلمه‌های مهم و پایانِ جمله تمرکز کن، نه تقلیدِ اجباریِ لهجه یا سرعتِ نمایشی. از روی متنِ چاپ‌شده Bandِ گفتار محاسبه نمی‌شه.
۱۰ دقیقه تمرینِ خانگی با یک ابزار و یک سؤالِ پیگیری
این برنامۀ اختیاریِ خودِ نویسنده برای خانه است، نه زمانِ رسمیِ پاسخ در IELTS یا روشِ پژوهش‌شده با نتیجۀ تضمینی. برای یک سؤالِ شخصیِ خیلی کوتاه، جوابِ کوتاه ممکنه طبیعی‌تر باشه؛ اگر می‌خوای طولانی‌تر تمرین کنی، بازۀ ۴۰ تا ۶۰ ثانیه فقط یک چالشِ خانگیه.
| مدتِ تمرینِ خانه | یک کارِ مشخص | چه چیزی رو بازبینی کنم؟ |
|---|---|---|
| ۲ دقیقه | یکی از سؤال‌های تألیفی رو انتخاب کن و یک ابزار یا عادتِ واقعیِ خودت رو مشخص کن | می‌دونی سؤال از کدوم کارِ روزمره می‌پرسه؟ |
| ۲ دقیقه | دو کلیدواژه آماده کن: کارِ مشخص با ابزار و یک موقعیت، دلیل یا محدودیت | کارکردِ ابزار رو گفتی یا فقط اسمِ چند برند رو نوشتی؟ |
| ۲ دقیقه | یک جوابِ مستقل با صدایِ خودت بگو؛ تمرینِ خانگیِ ۴۰ تا ۶۰ ثانیه فقط اگر برات مناسبه | از جملهٔ اول به موضوع رسیدی یا متنِ تکنولوژیِ مدرن رو حفظ کردی؟ |
| ۲ دقیقه | یک سؤالِ پیگیری از عادتِ شخصی به گذشته یا دسترسیِ عمومی بساز و جوابِ تازه بده | زاویهٔ پاسخ با سؤال تغییر کرد و یک دلیلِ مربوط اضافه شد؟ |
| ۲ دقیقه | اگر می‌تونی یک بار با ضبط‌کنندۀ معمولیِ خودت گوش بده، یک ایراد رو اصلاح و موضوعِ تازه‌ای انتخاب کن | فقط یک اصلاحِ قابل‌شنیدن داری، نه Bandِ حدسی؟ |
برای جواب به سؤالِ تازه، کدوم حرکت به موضوع می‌خوره؟
این سه گزینه تمرینِ تألیفی و غیررسمی هستن، نه سؤالِ واقعیِ IELTS یا آزمونِ نمره‌دار. قبل از باز کردنِ توضیح، روشِ خودت رو انتخاب کن.
گزینهٔ الف — اسمِ چند گوشی، اپ و اصطلاحِ تخصصی رو پشتِ سر هم بگم
اگر سؤال از کارِ روزمرۀ تو بپرسه، فهرستِ برندها نشون نمی‌ده دقیقاً چه کاری انجام می‌دی یا چرا. یک ابزار رو انتخاب کن و با یک فعل، زمان و دلیلِ واقعی توضیحش بده؛ اسمِ محصول به‌تنهایی جواب نیست.
گزینهٔ ب — یک کارِ واقعی با ابزار رو توضیح بدم، یک دلیل یا محدودیت اضافه کنم و برای پیگیری زاویۀ جواب رو عوض کنم
این مسیرِ آموزشیِ این صفحه است. از رفتارِ واقعیِ خودت بگو و وقتی سؤال به تغییرِ گذشته یا دسترسیِ عمومی رسید، یک مقایسه یا دلیلِ جدید بساز. به‌کار بردنِ این روش، Band یا نتیجۀ خاصی رو تضمین نمی‌کنه.
گزینهٔ ج — یک انشای حفظی دربارهٔ آیندۀ فناوری بگم و چند ادعای آماری یا پزشکی هم اضافه کنم
وقتی سؤال از یک عادت یا کاربردِ ساده‌ست، پیش‌بینی‌های بزرگ و ادعاهای بی‌منبع ممکنه از موضوع دور بشن. به سؤالِ واقعی جواب بده؛ اگر از اثرِ اجتماعی پرسیدن، با may، might یا یک مثالِ فرضی، نظرت رو محتاطانه بیان کن.
چک‌لیستِ پاسخِ مربوط، نه جدولِ نمرۀ Band
اگر با ضبط‌کنندۀ معمولیِ خودت یک بار صدا رو شنیدی، فقط یک ایرادِ واقعی رو برای نوبتِ بعد انتخاب کن. این جدول معیارِ رسمیِ نمره‌دهیِ IELTS نیست و از روی یک متنِ انگلیسی نمی‌شه کیفیتِ تلفظ یا Bandِ واقعیِ تو رو مشخص کرد.
| پرسشِ خودت | نشانهٔ قابل‌مشاهده | یک اصلاحِ کوچک |
|---|---|---|
| ۱. به همان زاویۀ سؤال جواب دادم؟ | سؤال از ابزارِ روزمره بود یا نظرِ کلی دربارهٔ جامعه؟ | یک مقدمهٔ نامربوط یا فهرستِ برند رو حذف کن |
| ۲. از تجربۀ واقعی گفتم؟ | واقعاً از این ابزار استفاده می‌کنم یا روشن گفته‌ام موقعیت فرضیه؟ | یک قابلیت یا عادتِ ساختگی رو حذف کن |
| ۳. یک کارِ مشخص توضیح دادم؟ | شنونده می‌فهمه با وسیله چه کاری انجام می‌دم؟ | یک فعلِ ساده و کاربردی اضافه کن |
| ۴. دلیل یا محدودیتِ مربوط دارم؟ | اگر سؤال جا داشت، یک چرایِ واقعی یا مزیت و محدودیت گفتم؟ | فقط یک دلیلِ شخصی یا محدودیتِ محتاطانه بگو |
| ۵. قبل و حال رو روشن جدا کردم؟ | وقتی از تغییرِ فناوری حرف زدم، زمانِ فعل و قیدهای گذشته و حال درست بودن؟ | یک فعل یا قیدِ زمانی رو اصلاح کن |
| ۶. پیگیری جهتش رو عوض کرد؟ | از ابزارِ شخصی به بحثِ دسترسی یا حریم خصوصی رسیدم بدون تکرارِ متن؟ | یک نظرِ مشروطِ مربوط به پرسشِ جدید بگو |
| ۷. پایانِ پاسخ قابل‌فهم بود؟ | اگر صدای خودم رو داشتم، جملهٔ اصلی واضح بود و روانی رو با سرعتِ نمایشی اشتباه نگرفتم؟ | فقط یک مکث یا پایانِ نامفهوم رو اصلاح کن |
از همین امروز یک کارِ کوچک با فناوری رو توضیح بده
یکی از ۱۸ سؤالِ نویسنده‌ساخته رو بردار، یک ابزار یا عادتِ واقعی رو انتخاب کن و بگو چه کاری باهاش انجام می‌دی، کی و چرا. اگر آنلاین نبودن یا استفاده نکردن از اپ با واقعیتِ تو سازگارتره، همون رو روشن بگو. بعد یک پیگیری از گذشته، محدودیت یا دسترسیِ اجتماعی بساز و ببین آیا می‌تونی به جای یک متنِ حفظی، یک دلیلِ تازه و مربوط اضافه کنی.
این صفحه برای تمرینِ انعطاف‌پذیرِ IELTS Speaking technology و internet نوشته شده؛ نه بانکِ سؤالِ رسمی، نه بررسیِ محصول یا راهنمای امنیتِ اینترنت، و نه وعدۀ نمره یا تلفظِ بومی. برای فرمتِ واقعیِ امتحان به IELTS رجوع کن و برای جواب، از تجربه و کلماتِ قابل‌استفادۀ خودت کمک بگیر.