فانفلوئنچطور از هوش مصنوعی بخوایم موضوع مکالمه‌ی متناسب سطحمون بده؟
به AI سطح، علاقه، موقعیت و زمانت را بگو تا یک موضوع مکالمه‌ی قابل‌حرف‌زدن با follow-upهای مرتبط بده؛ بعد همان topic را آسان‌تر یا سخت‌تر retry کن.
برای اینکه AI موضوع مکالمه‌ی خوبی بده، فقط نگو «یه topic بده»؛ level، علاقه، موقعیت، زمان و هدفت رو بده و فقط یک topic با چند follow-up مرتبط بخواه.
می‌گی: «یه موضوع speaking بده.»
AI می‌گه:
“The impact of artificial intelligence on modern society.”
سطحت A2ـه، ۱۰ دقیقه وقت داری، و تا کلمهٔ impact هنوز اوکی بودی 😄
مشکل topic نیست؛ promptت هیچ چیزی دربارهٔ level، علاقه، زمان و هدفت نگفته.
LEVEL → INTERESTS → CONTEXT → TIME → GOAL → ONE TOPIC → UP TO 5 FOLLOW-UPS
برای این مقاله، topic خوب یعنی: آشنا باشه، مشخص باشه، یه ذره سخت باشه.
قبل از topic، این ۵ ورودی رو بده
AI exact levelت رو از هوا نمی‌دونه. اگه می‌خوای difficulty معقول باشه، خودت target رو مشخص کن. این level رسمی یا placement test نیست؛ فقط setting تمرینه.
| ورودی | مثال |
|---|---|
| Level | A2، B1، یا «تقریباً intermediate» |
| Interests | food، travel، work، movies |
| Context | daily conversation، work، travel، interview practice |
| Time | ۱۰ دقیقه |
| Goal | short answers، opinion، follow-up، describing experiences |
British Council هم speaking practice رو بر اساس level و situation دسته‌بندی می‌کنه؛ یعنی A1، A2، B1 و B2 لزوماً با یک نوع task تمرین نمی‌شن. نمونه‌های level-based speaking در LearnEnglish همین تفاوت رو نشون می‌دن.
یک topic بگیر، نه لیست ۳۰تایی
برای speaking practice، انتخاب‌کردن topic نباید نصف session رو بخوره. از AI فقط یک موضوع اصلی بخواه و حداکثر پنج follow-up مرتبط.
Prompt پایه:
“I’m around A2 level. I like food, travel and everyday life. I have 10 minutes and I want to practise giving short spoken answers. Give me one specific conversation topic that I can answer from my own life. Avoid specialist vocabulary and very personal or political topics. Ask one follow-up question at a time, with no more than five follow-ups. If I struggle, make the same topic easier instead of changing it.”
این prompt به AI نمی‌گه «سطحم رو تعیین کن». می‌گه difficulty رو برای practice روی A2 نگه دار.
موضوع broad رو تبدیل کن به چیزی که بشه واقعاً درباره‌ش حرف زد
Food topic نیست؛ یه continentـه. Topic باید یه starting point مشخص داشته باشه.
| خیلی broad | Speakable version |
|---|---|
| Food | A meal you cook when you’re busy |
| Technology | One app you use every day and why |
| Travel | A place near your city you would recommend |
| Work | One part of your workday you would like to make easier |
Prompt repair:
“Make the topic more specific. Give me one question I can answer from my real life without needing specialist knowledge.”
Prompt برای A1/A2 با B1/B2 نباید یکی باشه
British Council speaking resources هم از everyday situations ساده‌تر در A1/A2 به discussion و problem-solving پیچیده‌تر در B1/B2 حرکت می‌کنن. اینجا هم level رو فقط برای نوع speaking task استفاده کن، نه برای official placement.
A1/A2: familiar + concrete
“I’m practising at A1/A2 level. Give me one easy conversation topic about everyday life, routines, food, family-safe topics, hobbies or places I know. Use common vocabulary. Ask one short question at a time. Avoid abstract discussion questions.”
Original practice example
What do you usually eat when you’re busy?
topic آشناست و learner می‌تونه با noun و actionهای روزمره جواب رو شروع کنه، بدون اینکه وارد vocabulary انتزاعی بشه.
A1/A2 everyday speaking.
با what + when + one reason جواب بده.
Original practice example
Who usually cooks in your home?
follow-up مرتبط، همون vocabulary field رو نگه می‌داره و conversation رو بدون عوض‌کردن topic ادامه می‌ده.
سه تا پنج turn مکالمهٔ ساده.
دو sentence جواب بده و بعد یک سؤال کوتاه برگردون.
B1/B2: opinion + explanation + comparison
“I’m practising around B1/B2 level. Give me one conversation topic that is familiar enough to discuss from personal experience but also lets me explain reasons, compare options or discuss one advantage and one disadvantage. Avoid specialist jargon. Ask one follow-up at a time.”
Original practice example
Do you think working from home makes daily life easier? Why or why not?
topic هنوز familiarـه، ولی learner باید opinion + reason + personal example بسازه.
B1 discussion practice.
یک opinion، یک reason و یک example واقعی بده.
Original practice example
What is one downside of relying on apps for everyday tasks?
difficulty با evaluation و trade-off بالا می‌ره، نه با jargon تخصصی.
B2-style discussion stretch.
یک benefit، یک downside و نظر خودت رو بگو.
اگه هدفت work، travel یا interviewـه، context رو مستقیم بگو
موضوع خوب فقط level-fit نیست؛ باید به جایی که می‌خوای English رو استفاده کنی هم ربط داشته باشه.
Work
“Give me one B1 conversation topic about everyday work communication. It should be something I can discuss without sharing confidential information. Ask up to five related follow-up questions, one at a time.”
Travel
“Give me one A2/B1 travel topic based on real experiences, such as choosing transport, finding food, planning a day or solving a small travel problem. Keep the vocabulary practical.”
Interview preparation
“Give me one interview-preparation discussion topic related to teamwork, problem solving or work preferences. Do not write an answer for me. Ask one question at a time and let me answer from my real experience.”
Prompt بد و prompt بهتر: فرقش توی topic معلوم می‌شه
Prompt بد:
“Give me a topic to practise English.”
AI: Let’s discuss technology and its effects on society.
حالا prompt واقعی‌تر:
“I’m around A2 level. I enjoy cooking and daily-life topics. I have 8 minutes and want to practise short spoken answers. Give me one specific topic, not a list. Ask one follow-up at a time. Keep the topic practical and based on experiences I can describe from my own life.”
AI: What is a meal you make when you’re busy?
Learner: I usually make eggs and bread because it is quick.
AI: What do you usually add to it?
Learner: Sometimes I add tomatoes or cheese.
همین topic ساده، already دو turn واقعی ساخته. حالا می‌شه difficulty رو تنظیم کرد بدون اینکه subject رو دور بندازی.
Topic Fit Audit: واقعاً مناسب سطحته یا فقط ظاهرش خوبه؟
بعد از یکی دو جواب، این‌ها رو چک کن
بعد فقط یکی از این actionها رو انتخاب کن:
| نتیجه | Prompt repair |
|---|---|
| KEEP | Continue with the next related follow-up. |
| NARROW | Make the same topic more specific. |
| MAKE EASIER | Keep the same topic, but use simpler questions and more familiar vocabulary. |
| MAKE HARDER | Keep the same topic, but ask me to compare, explain reasons or discuss one downside. |
| CHANGE | Give me a different topic because this one is irrelevant or too personal for me. |
موضوع رو عوض نکن؛ difficulty رو عوض کن
فرض کن subject اینه: a meal you cook when you’re busy.
Easier
“What do you cook when you’re busy?”
“When do you usually eat it?”
Current level
“Why do you choose this meal when you’re busy?”
“What do you usually add to it?”
Harder
“On busy days, is convenience more important than healthy eating? Why?”
“What is one downside of choosing quick meals too often?”
Prompt آماده:
“Keep the same main topic. Make the next questions one level easier/harder. Do not change the subject.”
یه correction کوچیک که وسط topic practice به درد می‌خوره
فرض کن learner می‌گه:
“I’m interesting in cooking.”
Classification: برای meaning موردنظر در English استاندارد غلطه؛ interesting چیزی رو توصیف می‌کنه که باعث interest می‌شه، ولی شخصی که interest رو حس می‌کنه interestedـه.
شنونده چی می‌فهمه؟ احتمالاً می‌فهمه learner به آشپزی علاقه داره.
منظور learner: «به آشپزی علاقه دارم.»
Natural alternative: “I’m interested in cooking.”
Context note: “Cooking is interesting” کاملاً درسته وقتی خود cooking رو interesting توصیف می‌کنی.
سه register:
- “I’m really into cooking.” — casual
- “I’m interested in cooking.” — neutral
- “I have a strong interest in cooking.” — formalتر
بعد از topic، از AI یه review کوتاه بخواه
هدف review این نیست که دوباره levelت رو تعیین کنه. فقط باید کمک کنه topic بعدی بهتر تنظیم بشه.
“Based only on this conversation, tell me whether this topic was too easy, about right, or too hard for practice. Give evidence from my answers. Do not assign an official CEFR level. Then keep the same topic and give me one slightly better-fit follow-up for my next attempt.”
این‌طوری feedback مستقیماً به next topic difficulty وصل می‌شه، نه به یه label جدید.
اگر با ChatGPT Voice تمرین می‌کنی، transcript رو exact فرض نکن
طبق مستندات فعلی OpenAI، Voice برای spoken back-and-forth استفاده می‌شه، ولی transcript verbatim نیست و ممکنه مخصوصاً در conversation سریع یا محیط پرسر‌وصدا با چیزی که واقعاً گفتی فرق داشته باشه. خود ChatGPT هم ممکنه اشتباه کنه.
پس اگر AI گفت topic زیادی سخت بوده چون «فلان sentence رو نتونستی بگی»، اول چک کن transcript واقعاً همون sentence رو درست گرفته.
availability و usage limits هم می‌تونن بر اساس plan/product context تغییر کنن؛ این روش رو روی فرض unlimited Voice بنا نکن.
یک topic قابل‌حرف‌زدن بهتر از ۳۰ topic قشنگه
دفعهٔ بعد فقط نگو «یه موضوع مکالمه بده».
LEVEL + INTERESTS + CONTEXT + TIME + GOAL رو بده.
بعد فقط یک topic بگیر و با همون topic چند turn واقعی برو جلو.
اگر سخت بود، narrow یا easierش کن. اگر زیادی آسون بود، دلیل، comparison یا downside اضافه کن.
آشنا باشه، مشخص باشه، یه ذره سخت باشه.
منابع
- British Council LearnEnglish — Speaking؛ speaking practice level-based و situation-based از A1 تا B2.
- British Council TeachingEnglish — Getting started with AI in the language classroom؛ نمونهٔ prompt با learner level و speaking situation.
- OpenAI Help Center — ChatGPT Voice؛ Voice conversation، transcript caveats و محدودیت‌های usage.